یک هفته ای که به سمنان رفته بودم، اتاق مهمان رزرو کرده بودم اما یکی از دوستان دور قدیمی ام رو دیدم و منو برد پیش خودش ... به واسطه ی اون با همه ی بچه های خوابگاهی اون اطراف دوست شدم و شب ها می رفتیم والیبال و حس مثبت فوق العاده ای ازشون می گرفتم، نهایتا منو عضو گروه تلگرامیشون کردن که گروه ویژه ای هست و همشون بچه های خوب و فرهیخته ای هستن، دیشب از طریق همون گروه متوجه شدم که یکی از بچه های دکتری با استاد راهنماش ازدواج کرده و عید قربان تو تهران مراسم داشتن، حکایت ها بیانگر اینه که خانم و استادشون همیشه با هم جنگ و دعوا داشتن و یک چشم خانم اشک و دیگری خون ب

رسیدم به روزهایی که وحشتش رو داشتم

می دونستم همزمان با نوشتن پایان نامه و

... هزار تا کار پیش میاد، حالا رسیدم به همون

مرحله، یا مدبرالامور، برامون بهترین ها تدبیر کن

لطفا ممنونم... تمام!!!

امروز اصلا روزه ام روزه نبود ... اولا که صبح یه کار خفن کردم، که اصلا نمی گم، یعنی نوشتم اما پاکش کردم چون خیلی شیطنت توش داشت، دوم اینکه سر ظهر با یک تلفن به هم ریختم و حین مکالمات به صورت کاملا آگاهانه غیبت کردیم و بدتر اینکه 4-5 بار با غیظ شدید گفتم " خاک بر سرش" البته که اگر مادرم می شنید دوباره ربطش می داد به سمنان و تو خوابگاه بودن و از بچه ی مردم یاد گرفتن، ولی واقعا خاک بر سر سوژه!!! القصه دارم نامه اعمالمو خودم می نویسم، یه چند جا هم خیلی لات بازی درآوردم حین رانندگی و به کسی راه ندادم که خودم خجالت کشیدم ولی خدایا داشتم از کمر درد می مردم خودت شاهد

نوشتنم نمیاد ... اما باید بگم

وسط نوشتن مقاله و شروع کارهای اون، خونه رو فروختیم

خونه ی نبش میدون سر سبز و پر از درخت چنار رو فروختیم

و حالا هر خونه ای رو که می بینم دنبال اینم که ببینم از پنجره

_ هاش چقدر دار و درخت دیده می شه و یا اصلا چه ویو یی داره

تا الان که خبری نشده هنوز ... هر روز خونه می بینیم امیدوارم

زودتر بخریم یه جا رو ... یه جایی که تمام پنجره هاش رو به فضای

سبز باشه، به قول پدرم " ندید بدید درخت هستم" باشد که رستگار شوم.

چی بگم از یه دلخوری همیشگی که کارهامو به هم گره می زنه؟!

آسیب شناسی همه چی در ادامه مطلب

1- عنوان بالا پشتش هر چی هست بماند ... اما عینه واقعیته. 2- خونه خریدیم، دو روز پیش، و دو روزه که افتادیم تو بانک های مختلف و سپرده می بندیم تا اولین و توپولترین چک رو پر کنیم تا ان شالله 10 روز دیگه بتونیم خونه رو تحویل بگیریم و ببینیم باید چه کارهایی براش انجام بدیم؟ 3- استاد محترم و معزز، پدر گرامی اگه اینجا رو می خونید، به خدا نرسیدم مقاله بنویسم و دقیقا از دیروز شروع کرده بودمش. 4- استاد فکر کنم ترم دیگه باید دفاع کنم، آخه خونه داشت گرون میشد . ان شالله که عصبانی نشوید. نمی دونم چی براتون ایمیل کنم. 5- باور بفرمایید له و داغونم شدیدا ...

من آخرش از دست عباس قلی خان و نوه اش سکته نکنم خیلیه به خدا ... می ترسم نهایتا این گز گز کردن دست راست منتهی به سکته بشه ... حالا این همه آدم تو دنیا یکیشونم اینطوری سقط بشه والا ... مو روی سرم نمونده. دیگه نمی دونم مصلحت جمعی رو در نظر بگیرم یا بچسبم به ایده _ ها و ایدئولوژی های خودم ... از این سر بسته تر هم نمی تونم بنویسم. عباس قلی خان لطفا دهان بقیه رو سرویس نفرمایید ساعت 10 شبه به خدا. + بچه و نوه اش !!!

خیلی داغونم خیلی زیاد ... رمق برای هیچ چیز ندارم. از حجم بدی آدم ها می ترسم. از حجم خلق و خوی وحشیگیری که وجود بعضی آدم ها رو پر کرده متعجب میشم. کاش می شد حیوانات رو آورد تو شهر و جایگیزین بعضی آدم ها کرد، به خدا زندگی شیرین تر می شد ... من از آدم ها می ترسم، خیلی زیاد، مخصوصا از آدم هایی که به جای یک حیوان، چندین حیوان تو وجوشون هست، و چقدر اسم حیوان از اسم بعضی آدم ها شریف تر، پاک تر و نجیب تره ... خدایا به تو پناه می برم از شر سخن چین، حسود، تنگ نظر به تو پناه می برم، خودت من و خانوادم رو در دژ مستحکم خودت حفظ و حمایت کن. من بدم اما زلال تر از مادر و پدرم سراغ ند